23.0

Zo, en dat is 23. Ik moet zeggen dat ik heel veel nieuwe dingen heb geleerd dankzij deze cursus. Van veel onderwerpen weet je wel dat ze bestaan, maar als je er dan werkelijk mee aan de slag gaat zie pas de mogelijkheden. Mijn favoriete Dingen waren toch wel het fotobewerken en LastFM. Al dat getwitter en gechat is niet zo aan mij besteed. Maar elk "ding" draagt toch weer bij aan de ontwikkeling van het fenomeen "world wide web", en is dus sowieso belangrijk.
Voor onze organisatie is deze cursus een groot succes gebleken. Bijna iedereen is enthousiast en trots op alles wat hij/zij heeft bereikt in de afgelopen maanden. Ook merk ik dat het volop leeft onder het personeel. Tijdens de koffiepauze wordt er volop fysiek getwittterd en dat in een terminologie die voor velen enige tijd geleden totaal onbekend was.
Wat kan er gedaan worden om 23 Dingen te verbeteren? Als het goed is doet Web 2.0 dat gewoon zelf. Zolang Rob het allemaal goed blijft dirigeren natuurlijk. Een typisch voorbeeld hiervan is dat tijdens deze cursus opeens Twitter groot nieuws werd. Een cursist maakte daar een opmerking over en Rob maakte er gelijk een Ding van.
23 Dingen was voor mij.... een leuke manier om kennis te maken met internettoepassingen waar ik anders nooit aan begonnen was. Ik zou het toejuichen als er een vervolg komt op 23 Dingen, al is het alleen maar om bij te blijven. Stilstand is immers achteruitgang. Het is namelijk ondoenlijk om zelf een selectie te maken uit alle nieuwe programma's die continu gebaard worden op het w.w.w.
Wel graag in een lager tempo omdat er toch heel veel tijd in gaat zitten.

Verder wil ik Rob nog complimenteren voor de manier waarop hij deze cursus heeft vormgegeven en de manier waarop hij ons heeft begeleid.
Ook mijn coach wil ik grrraag bedanken voor haar inzet en deskundige begeleiding van haar groep.

22

Bibliotheek 2.0 en de toekomst van bibliotheken.

Welkom in de wereld van het koffiedik kijken. Laten we eens een balletje opgooien…

Binnen 10 jaar is het digitale boek voor iedereen verkrijgbaar. Op een handig formaat, superlicht met een kleurenscherm, waarop het letterformaat is aan te passen en dat goed verlicht is, zodat ook in het donker gelezen kan worden.
Je hoeft niets te downloaden want je leest elk boek dat je wilt gewoon online via internet.
Deze vorm van leesaanbod is spotgoedkoop voor de uitgevers, ze hoeven geen boek meer te drukken en te distribueren.(goed voor het milieu!) Bovendien spaar je de kosten van de boekhandel uit.
De gebruiker betaald per gelezen exemplaar, per maand of per jaar een bedrag dat vele malen goedkoper kan zijn dan in de huidige situatie.
Blijft de vraag, wil de klant dit? Ik denk een groot deel van de mensen onder de 40 jaar wel. Die zijn opgegroeid in het digitale tijdperk.
Van de mensen boven de 40 denkt een groot deel dat dit nooit aan zal slaan. Echter, dat dachten ze van CD's, MP3spelers/Itunes en internet ook, dus de kans dat het digitale boek uiteindelijk gemeengoed zal worden is wel degelijk een reële.
Wat betekent dit nu voor de bibliotheek sector? Ik ben bang dat op het moment dat de grote uitgevers de beveiliging onder de knie hebben, het commercieel interessant wordt om het digitale boek te gaan realiseren. Er zal dan heel veel geld gestoken worden in promotie van het digitale boek en de uitgevers worden uiteindelijk zelf een soort bibliotheek.
En wij staan aan de zijlijn met de kruimels voor de mensen die nog steeds papier eisen.
Volgende vraag is… is dit erg? En zo ja, voor wie is dit dan erg?

Het antwoord is wel duidelijk denk ik. Is het b.v. erg voor de klant dat de muziek alleen nog via internet verkrijgbaar is? Ik denk dat de muziekliefhebber de grote winnaar is als Itunes, Youtube en LastFM nog iets volwassener worden.
Zo zal het naar mijn idee ook met de boeken gaan, we kunnen 2puntnullen wat we willen, als iets commercieel interessant wordt kun je daar als bibliotheek nooit tegenop en de klant zal de grote winnaar worden.

En omdat ons motto is "de klant gaat altijd voor" zou je kunnen zeggen:

Nee, het is niet erg

21

Ding 21 is een heel interessante en bovendien heel belangrijk. Dit omdat De Aquabrowser Library (ABL) eigenlijk ons digitale "doe het zelf" inlichtingenbureau behoort te gaan worden. Het belangrijkste is dan ook dat alle bibliotheken deze ABL gaan gebruiken en het liefste niet te veel gaan aanpassen aan de eigen huisstijl. Wij mogen ons zelf dan wel zien als allemaal zelfstandige bedrijven, voor de klanten zijn wij allemaal gewoon "de bibliotheek".

Vraag blijft natuurlijk wel hoe uitgebreid je informatie moet gaan aanbieden zonder dat het een onoverzichtelijk geheel wordt. Het is b.v. wel leuk om een titel weer te geven als een klassiek ogende cataloguskaart, maar of het publiek daar van uit z'n dak gaat vraag ik mij af.

Wel vond ik zelf WorlCat en AADL.org. heerlijk om in rond te surfen. Ik blijf mij echter afvragen hoeveel procent van onze leners werkelijk gaan recenseren, taggen en/of informatie gaan aanvullen. Als dat bv. 5 procent is, moeten we ons daarop richten of juist niet? Bovendien, is 5 procent veel of weinig? Is het leuk als over "Het spel van de engel" 800 recensies staan gepubliceerd?
Ik heb er geen antwoord op in ieder geval.
Boeiend is het in ieder geval zeker, want "stilstand is achteruitgang" is hier wel heel erg van toepassing.

twintig

Ben heel enthousiast geworden van lastFM. Dit is voor een muziekliefhebber een site die al je vrije tijd op eet. Wel grappig dat je soms een lijst ziet van iemand waarvan je denkt dat het precies jouw smaak is en dat er dan opeens een nummer tussen zit dat je vreselijk vindt. Tja, en dan moet je opeens betalen. Als ik er genoeg tijd voor zou willen vrijmaken ging ik hier zeker serieus mee aan de slag. Wat mij tegenhoudt om hier veel tijd in te steken is dat als je alles naar je zin hebt ingericht er meestal opeens een nieuw programma verschijnt dat nog beter of veelzijdiger is dan bv. LastFM.

Hoe de bibliotheek met deze vorm van muziekaanbod om moet gaan? Da's moeilijk, denk ik. Dit is een regelrechte concurrent voor ons. Soms kun je beter niets zeggen .......